Αθήνα, 17 Ιουλίου 2009
Η 20η Ιουλίου φέρνει στη μνήμη μας και στη μνήμη της διεθνούς κοινότητας τις τραγικές συνέπειες της τουρκικής εισβολής του 1974 στην Κύπρο: τον ξεριζωμό και την προσφυγιά, την μαζική παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τη σύληση πολιτιστικών μνημείων, το δράμα των οικογενειών των αγνοουμένων, τον τουρκικό εποικισμό που συνεχίζεται μέχρι σήμερα αλλοιώνοντας τα δημογραφικά και πολιτισμικά χαρακτηριστικά του νησιού.
Η διεθνής κοινότητα δεν αποδέχθηκε τότε, ούτε πρόκειται ποτέ να αναγνωρίσει τα τετελεσμένα της βίας στην Κύπρο.
Πιστεύουμε στη δυνατότητα ειρηνικής και συμφωνημένης λύσης του Κυπριακού, που να ανταποκρίνεται στα συμφέροντα ολόκληρου του κυπριακού λαού. Ο ρόλος της Τουρκίας είναι κρίσιμος. Θετική ανταπόκρισή της θα συντελέσει στην επίτευξη λύσης που θα δώσει νέα ώθηση στην ενταξιακή της πορεία στην ΕΕ και ασφαλώς θα συμβάλει στην προώθηση των ελληνοτουρκικών σχέσεων.
Στόχος της Ελλάδας ήταν και παραμένει ο τερματισμός της τουρκικής κατοχής, στο πλαίσιο μιας συνολικής, αμοιβαία αποδεκτής, δίκαιης και βιώσιμης λύσης του κυπριακού προβλήματος, σύμφωνα με τις Αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Μιας λύσης λειτουργικής που θα είναι συμβατή με την ιδιότητα της Κύπρου ως κράτους-μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Οι πληγές που άφησε η εισβολή και η συνεχιζόμενη κατοχή της Κυπριακής Δημοκρατίας πρέπει να κλείσουν και ο κυπριακός λαός να ξαναζήσει ενωμένος και ασφαλής στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στηρίζουμε σθεναρά την επίμονη πρωτοβουλία και την ακάματη προσπάθεια του Προέδρου Χριστόφια για την εξεύρεση «κυπριακής» λύσης του προβλήματος.
Η Τουρκία συνεχίζει να κρατάει το κλειδί της λύσης. Πρέπει να αποδείξει έμπρακτα ότι θέλει να γυρίσει σελίδα, ότι έχει την ικανότητα να αφομοιώσει τις ευρωπαϊκές αρχές και αξίες.