Αθήνα, 30 Ιανουαρίου 2010
Απαντώντας σε δημοσιογραφική ερώτηση σχετικά με τη χθεσινή ανακοίνωση υπ’ αριθμ. 4 του τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών που αναφέρεται στο Ψήφισμα 1704 της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης επί της Έκθεσης του Γάλλου κοινοβουλευτικού Michel Hunault με θέμα «Θρησκευτική ελευθερία και άλλα ανθρώπινα δικαιώματα για τις μη-μουσουλμανικές μειονότητες στην Τουρκία και τη μουσουλμανική μειονότητα στη Θράκη (Ανατολική Ελλάδα)», το οποίο υιοθετήθηκε σχεδόν ομόφωνα (18 αρνητικές ψήφοι, εκ των οποίων οι 11 ανήκαν στους Τούρκους βουλευτές), ο Εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών κ. Γρ. Δελαβέκουρας απάντησε ότι:
«Το ψήφισμα 1704 της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης και η έκθεση ως αναπόσπαστο μέρος του, που υιοθετήθηκαν σχεδόν ομόφωνα προχθές, αφορά την Ελλάδα ως προς τη μουσουλμανική μειονότητα στη Θράκη και την Τουρκία για τις εκεί μη – μουσουλμανικές μειονότητες. Η Ελλάδα σέβεται το έργο της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης και στο πλαίσιο των δεσμεύσεων που έχει ήδη αναλάβει βάσει διεθνών συμβάσεων, θα λάβει σοβαρά υπόψη της το Ψήφισμα 1704, όπως και την έκθεση που το συνοδεύει.
Το ψήφισμα ενέχει ιδιαίτερη σημασία εν σχέσει τόσο με το Οικουμενικό Πατριαρχείο όσο και με την ελληνική μειονότητα και τα ιδρύματά της στην Τουρκία, αναδεικνύοντας διαχρονικά ζητήματα που αποτελούν συνάμα πάγια ζητούμενα της Ευρωπαϊκής Ένωσης έναντι της Τουρκίας, στo πλαίσιο της ενταξιακής της πορείας.
Έχει επίσης ιδιαίτερη σημασία, αφού καταγράφει όλα τα θετικά μέτρα της Ελλάδας υπέρ των πολιτών της, μελών της μουσουλμανικής μειονότητας και είναι, με σημείο εκκίνησης αυτά τα μέτρα, που προβαίνει σε συστάσεις προς την Ελλάδα.
Είναι ενδεικτική των αντιλήψεων που εξακολουθούν να επικρατούν στην Τουρκία, τόσο η ανακοίνωση του τουρκικού ΥΠΕΞ, όσο και το γεγονός ότι οι Τούρκοι βουλευτές ήταν μεταξύ των ολίγων που καταψήφισαν το Ψήφισμα 1704. Σημειώνεται ότι καμία από τις τροποποιήσεις που εισηγήθηκαν δεν έγινε δεκτή. Δυστυχώς, παρά τις δηλώσεις προθέσεων και τις πολιτικές διακηρύξεις, στην Τουρκία η προστασία των μειονοτήτων παραμένει ζητούμενο.
Τα δύο κείμενα καταγράφουν και επιβεβαιώνουν θέσεις, που η Ελλάδα ενστερνίζεται και διακηρύσσει. Στον 21ο αιώνα, η επίκληση της αρχής της αμοιβαιότητας στα ανθρώπινα δικαιώματα είναι παρωχημένη. Τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν μπορεί να αποτελέσουν αντικείμενο διαπραγμάτευσης. Τα μέλη των μειονοτήτων είναι πολίτες των χωρών τους και η προστασία των δικαιωμάτων τους αποκλειστική ευθύνη της πολιτείας, μέρος της οποίας είναι κι αυτοί. Παρεμβάσεις τρίτων δεν χωρούν. Αυτό, το αυτονόητο, έχουμε τονίσει και συνεχίζουμε να τονίζουμε έναντι της Τουρκίας. Είναι ενδεικτικό ότι η παρεμβατικότητα της Τουρκίας για τα δικαιώματα πολιτών άλλης χώρας αποδοκιμάστηκε από τα μέλη της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης».