Στην εποχή μας, την εποχή της παγκοσμιοποίησης, της κατάρρευσης των παλαιών διαχωριστικών γραμμών, των ραγδαίων εξελίξεων, αλλά και των πολυπολιτισμικών συγκλίσεων και ιδιαιτεροτήτων, η πολιτιστική διπλωματία μπορεί να συμβάλλει σε μεγάλο βαθμό στην ενίσχυση της διεθνούς εικόνας της χώρας με πολλαπλά οφέλη ως προς την άσκηση της εξωτερικής μας πολιτικής.

Στο πλαίσιο αυτό η ελληνική παιδεία και η πολιτιστική μας κληρονομιά, καθώς και η σύγχρονη καλλιτεχνική και πνευματική δημιουργία μπορούν να λειτουργήσουν ως ισχυρά όπλα δημιουργώντας όρους ευρύτερης κατανόησης και θετικής αντιμετώπισης των εθνικών μας θέσεων από τη διεθνή κοινότητα. Παράλληλα προβάλλουν ως μέσο ουσιαστικής επαφής και εποικοδομητικού διαλόγου σε παγκόσμιο επίπεδο, συντείνοντας, μέσω και της οικουμενικής τους διάστασης, στη διαμόρφωση συνθηκών ειρήνης και σταθερότητας, αλλά και απάμβλυνσης των όποιων διαφορών εμπεδώνοντας κλίμα αλληλοκατανόησης.

Υπό το πρίσμα αυτό, η προβολή του ελληνικού πολιτισμού και της διαχρονικότητάς του, με την ανάδειξη όλων των εκφάνσεών του και την παράλληλη σύμπραξη των φορέων της Πολιτείας και της κοινωνίας των πολιτών, δύναται να εξασφαλίσει συνέργεια δράσεων παρέχοντας δυνατότητες ανάληψης πρωτοβουλιών σε ένα ευρύ φάσμα τομέων.

Ως εκ τούτου, η μετουσίωση του αστείρευτου πολιτισμικού αποθέματός μας σε έργα, νοοτροπίες και πρακτικές διεθνώς συνιστά ουσιαστική συμβολή στη βιώσιμη ανάπτυξη και την ποιότητα ζωής. Λειτουργεί παράλληλα ως δίοδος συνεργασίας μεταξύ των λαών, ως ήπιο αλλά και συνάμα αποτελεσματικό όπλο της εξωτερικής μας πολιτικής.

Τέλος, ιδιαίτερη αναφορά πρέπει να γίνει και στη συμβολή των Ελλήνων της Διασποράς, οι οποίοι πάντοτε και με συνέπεια ενισχύουν τις εθνικές προσπάθειες σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης και αποτελούν πολύτιμο δίαυλο φιλίας και ανάπτυξης με τις χώρες διαμονής τους.